Reclame

Vandaag, tijdens de 4e les, stond de rol van reclame in de media centraal. Er is veel zichtbare en verstopte reclame te zien in media. Hele tv-series worden gesponsord en kinderen worden daar al op jonge leeftijd mee geconfronteerd. De programma's van studio 100 (kabouter Plop, K3, Piet Piraat) zijn een groot reclameblok en de winst zit in de merchandising er omheen.
Er was een gastspreker van MediaMass. Zij verzorgen de reclame voor bedrijven op sites waar kinderen zich vaak bevinden. Als voorbeeld werd Stardoll uitgelegd. Ontzettend veel meisjes in Nederland en over de hele wereld spelen dit spel. Bedrijven kopen ruimte in om hun product daar te presenteren. Zo kun je kleding kopen van een bepaald merk om je zelf gemaakte karakter mee aan te kleden. Dat merk maakt de eigen kleding precies na zodat meisjes hun "pop" aan kunnen kleden met kleding die op dat moment ook daadwerkelijk in de winkels hangt. Helaas kon de spreker niet vertellen in welke mate de omzet daardoor beinvloedt wordt.

Het was weer een interessante les en als je daar zit vliegt de tijd voorbij.

Tijdens de meivakantie hebben we als huiswerkopdracht gesprekken moeten voeren met ouders van kinderen in de tienerleeftijd over mediagebruik in het gezin. Het doel hiervan is je eigen vaardigheid in het voeren van een gesprek te oefenen en om meer inzicht te krijgen in de rol die media speelt binnen gezinnen. Ik merkte dat ik moeite had om niet in een adviserende rol te vallen. Als bibliothecaris wordt je vaak om advies gevraagd. In de rol van coach is het zaak niet te adviseren maar door het stellen van de juiste vragen mensen zelf hun mening te laten vormen. Dat kostte moeite maar is toch redelijk gelukt. Een paar dingen die mij opvielen in de gesprekken was dat de ouders heel enthousiast waren om met mij over dit onderwerp te praten, ook als ik ze alleen maar van gezicht kende. Daarnaast waren de gezinnen redelijk goed op de hoogte van het gebruik van media door hun kinderen en vond er ook daadwerkelijke controle plaats van de sites die de kinderen bezoeken. Over reclame hadden ze allemaal dezelfde mening. Reclame op TV was leuk, handig (tijd om koffie in te schenken ) en reclame op internet was irritant.
Voor de volgende les moet ik een vergelijkbaar gesprek voeren maar dan met de jeugd zelf. Ik ga proberen onze vaste groep bezoekers op de jeugdafdeling zo ver te krijgen dat ze met mij in gesprek gaan. Ben benieuwd of dat lukt.

De WIFI-generatie

Zojuist zag ik op het jeugdjournaal reacties van kinderen op het feit dat Ajax landskampioen is geworden. Teleurgestelde koppies aan de kant van FCTwente en uitgelaten kinderen nadat Ajax maar liefst 3 keer gescoord had. De journalist vroeg aan een meisje waarom ze stond te juichen na het eerste doelpunt. Ze kon immers niets zien. "Ik hoor het toch op mijn mobiel!" riep zij en sprong lachend in het rond. Ze vierde haar eigen feestje midden in de menigte.
Het is een van de vele voorbeelden van hoe mediawijs kinderen zijn. Mobieltjes spelen daarin een cruciale rol. Eerst kon je er alleen maar mee bellen. Nu ligt de hele internetwereld voor hen open en niemand heeft er controle over. Dit vraagt wat van de opvoeders. Hoe begeleidt je kinderen hierbij?
In de 3e les van de opleiding tot mediacoach zijn alle kenmerken van de WIFI-generatie benoemd. http://www.wifigeneratie.nl/

Enkele daarvan zijn dat ze altijd bereikbaar zijn, 100% privacy genieten, technisch razendsnel, alles vastleggen en van alles uitwisselen met elkaar. Het effect hiervan is dat zij doen voordat zij denken. Er wordt nauwelijks tijd genomen om te reflecteren. In een paar seconden staat het zojuist opgenomen filmpje op YouTube zonder er vooraf bij stil te staan wat de impact van dat flimpje zou kunnen zijn. Kinderen zijn op dit punt kwetsbaar. Het is een van de taken van de mediacoach kinderen hierin te begeleiden en ouders te wijzen op hun verantwoordelijkheden. Dit doe je als het even kan vooraf en niet achteraf.
Als ik hoor dat een 7-jarig jongetje verteld dat hij soms 's nachts de wekker zet om met zijn "vriendje" uit Amerika hun favoriete game te spelen op internet val ik bijna van verbazing van mijn stoel. Hij vertelde er nog bij dat hij het wel lastig vond dat hij vaak 's nachts wilde spelen. Hij had er namelijk geen flauw idee van dat het dan in Amerika dag was.
Afgelopen week kwam het bericht in de pers van de vele jonge gameverslaafden die ons land telt.
Je zou bijna vergeten dat alle nieuwe ontwikkelingen ook nog een positieve kant hebben.